Ahmediyye (Dünya Malı Beyanı 164-168) - (7b)
-Ahmedî-i Mürşidî (Ahmed b. Osman ed-Diyârbekrî)-
Var münâsib bir haber sen dinle gil
Mâl-ı dünyâ isteme şerm eylegil(1)
Vâr idi bir avratile bir kişi
Tâat u zikr idi anların işi
Öyle müstevfâ bulamazlardı kût(2)
Onca bulurlardı kût-i lâ-yemût(3)
Hâtun etdi yâ helâlim nidelim
Gel Hudâdan dünyalık isteyelim
Etdiler anlar duâ-i malları
Oluben râhat geçine hâlleri
Günümüz Türkçesiyle Anlamı:
Münasip bir haber/hikâye var, ona kulak ver. Dünya malı isteme, hayâ et. Bir kadın ve bir kişi/erkek vardı. Onların işi gücü Allah’a kulluk ve zikir idi. Öyle yeteri kadar yiyecek bulamazlardı. Anca ölmeyecek kadar yiyecek bulurlardı. Kadın, helalim/kocacığım ne yapalım, gel Allah’tan dünyalık isteyelim, rahat bir şekilde geçinelim dedi. (DEVAM EDECEK)
Şiir Notları:
(1) Karşılaştırma yaptığımız nüshada “Mâl-ı dünyâ” yerine “Hâl-i dünyâ”.
(2) Karşılaştırma yaptığımız nüshada “Öyle müstevfâ” yerine “Öyle müstevfî”.
(3) Karşılaştırma yaptığımız nüshada “Onca bulurlardı” yerine “Anca bulurlardı”.