Ahmediyye (Dünya Malı Beyanı 178-181) - (8a)

-Ahmedî-i Mürşidî (Ahmed b. Osman ed-Diyârbekrî)-

Hoş muallâ kasrımız dâru’l-karâr
Lîk yâzık böyle kasrın aybı var

Bir nidâ erdi ânı siz fânide
İstediniz bulamazsız bâkîde

Anlar etdi eylemişüz bize kem
Anın içün gördüler ğâyet elem

Âh nolaydı fânî içre biz ânı
Dilemeyeydik bulurduk sağ bunu(1)

Günümüz Türkçesiyle Anlamı:
(Önceki beyitlerde fakir karı koca dua edip Allah’tan yardım isterler. Allah dualarını kabul eder ve sabah bir melek vasıtasıyla onlara içi gümüş ve altın dolu bir kese gönderir. O gece rüya görürler. Cennettedirler. Köşkleri vardır ancak tavanı deliktir. “Rabbimiz, ne olurdu sanki delik olmayaydı.” derler ve şöyle devam eder): “Bizim hoş ve kıymetli köşkümüz bu (cennette) karar kıldığımız, yerleştiğimiz yer. Lakin yazık böyle köşkün kusuru var.” dediler. Bir nida geldi “Onu siz gelip geçici fâni dünyada istediniz, baki olan ahiret yurdunda bulamazsınız.” Onlar (karı koca) “Biz kendimize kötülük etmişiz.” dediler. Bu sebeple çok üzüldüler ve “Ah ne olurdu fâni dünyada bunu (zenginliği) dilemeyeydik bu köşkü sağlam bulurduk.” dediler.

Şiir Notları:
(1) Karşılaştırma yaptığımız nüshada ikinci mısranın ilk kelimesi “İstemeyeydik”.


Destek ol 
Rastgele Getir