(Önceki beyitlerde fakir karı koca dua edip Allah’tan yardım isterler. Allah dualarını kabul eder ve sabah bir melek vasıtasıyla onlara içi gümüş ve altın dolu bir kese gönderir. O gece rüya görürler. Cennettedirler. Köşkleri vardır ancak tavanı deliktir. Çok üzülürler ve “Rabbimiz, ne olurdu sanki delik olmayaydı. Fâni dünyada zenginlik istemeyeydik…” gibi laflar ederler. Sonrasında uyanırlar ve dünyalık istedikleri için pişman olurlar. Ve şöyle devam eder): O gelen altının tümünü Allah’ın kullarına verdiler, Allah yolunda harcadılar. Bir de rüya gördüler, köşkü rüyada ayan beyan gördüler. Köşkün tavanındaki delik yok olmuştu. Uyanınca Hak Teala’ya senalar ettiler. “Hak Teala bize ihsan etti.” dediler. Burada (bu dünyada) bulamayanlar orada (ahirette) bulalar. Fazla fazla ikrama nail olalar.