Hilye-i Hakanî: Mukaddime (15-18)
-Hâkânî Mehmed Bey-
Çekdiğiçün reh-i vahdetde alem
Üstü yanına alır levh u kalem
Açdığiyçün der-i feyyâzı ana
Başı üstünde yer eyler “Tâhâ”(1)
Fikr idersin o hurûf-ı memdûd
Oldu serhadd-i ekâlîm-i şühûd
Sanasın rûh ile cism olmuşdur
Der-i hikmetde tılsım olmuşdur
Günümüz Türkçesiyle Anlamı:
(Kur’an-ı Kerim’de başta besmele) çektiği için, o besmele vahdet yolunda alemdir, sancaktır. Üst yanına alır onu Levh ve Kalem.(?) Hz. Tâhâ Efendimiz (s.a.v.), feyiz kapısını açtığı için başı üstünde tutar onu. Düşünürsen, tefekkür edersen (besmeledeki) o uzatılmış harfler, şehadet âleminin (görünen bu âlemin) serhaddi (hududu) olmuştur. Sanasın ruh ile beden olmuştur. Hikmet kapısında tılsım olmuştur.
Şiir Notları:
(1) “Tâhâ” Efendimiz (s.a.v.) isimlerindendi. Burada onu kastediyor sanırız. Tâhâ suresiyle bir bağlatışı var mı yok mu şu an bilemedik.