Ağladım.. gözyaşları tükenene değin/ Namaz kıldım.. mumlar eriyene değin/ Rükû ettim.. rükû benden usanana değin/ Sordum Hz. Muhammed’i (s.a.s.) ve Hz. İsa’yı (a.s.) sende/ Ey Kudüs, ey peygamberler kokan şehir/ Ey yerle gök arasındaki en kısa yol/ Ey Kudüs, ey semavi dinlerin (şeriatlerin, ilahi kanunların) feneri (deniz feneri, yol gösteren ışık kaynağı)/ Ey parmakları yanık güzel çocuk/ Hüzünlü güzlerin, ey iffetli (Hz. Meryem’in) şehri/ Ey Resulün (Hz. Muhammed’in (s.a.s.) Efendimizin) uğradığı (Miraç gecesi Mescid-i Aksa’ya götürüldüğü) gölgeli (kavurucu sıcakta sığınılacak bereketli) vaha/ Hüzünlü sokakların taşları/ Hüzünlü camilerin minareleri/ Ey Kudüs, ey siyahlara bürünen güzel/ Çanları kim çalacak Kıyamet Kilisesi’nde/ Pazar sabahları?/ Kim yüklenecek, götürecek oyuncakları çocuklar için/ Noel gecesi?/ Ey Kudüs, ey hüzünler şehri/ Ey göz kapaklarında cevelan eden, dönüp duran (hapsolmuş, akamayan) büyük gözyaşı/ Kim durduracak bu düşmanlığı, bu zulmü?/ Sana yapılan, ey dinlerin incisi/ Kim yıkayacak kanları, duvarların taşlarından/ Kim kurtaracak İncil’i?/ Kim kurtaracak Kur’an’ı?/ Kim kurtaracak Mesih’i, Mesih’i katledenlerden (katlettik sananlardan)?/ Kim kurtaracak İnsanı?/ Ey Kudüs, ey şehrim!/ Ey Kudüs, ey sevgilim!/ Yarın… yarın.. limon çiçek açacak/ Ve sevinecek yeşil başaklar ve zeytin (ağaçları)/ Ve gülecek gözler/ Ve dönecek göçmen güvercinler/ Tertemiz çatılara/ Ve dönecek çocuklar oynamaya/ Ve kavuşacak, babalar ve oğullar/ Senin çiçek açmış tepelerinin üzerinde/ Ey vatanım!/ Ey barışın ve zeytinin ülkesi!